ഏകാന്തതയുടെ കുമ്പസാരം (18)

അദ്ധ്യായം 18: ചാരത്തിൽ നിന്ന് ഉദിക്കുന്ന സത്യം

ആകാശത്തെ ചുംബിച്ചുനിന്ന സെന്റ് മേരീസ് പള്ളിയുടെ ഗോപുരം അഗ്നിനാളങ്ങളിൽ കത്തിയമരുന്നത് നഗരം മുഴുവൻ നോക്കിനിന്നു. സെബി അച്ചന്റെ മൃതദേഹം വഹിച്ച ശവമഞ്ചം ആ അഗ്നിയിൽ വെന്തുരുകുമ്പോൾ, സഭയുടെ നൂറ്റാണ്ടുകൾ പഴക്കമുള്ള രഹസ്യങ്ങളും ചാരമായി മാറുന്നുവെന്ന് ലോകം കരുതി. പക്ഷേ, ആ ചാരത്തിനിടയിൽ നിന്ന് ഒരു പുതിയ സത്യം മുളപൊട്ടുകയായിരുന്നു.

പള്ളി കത്തിയമർന്നതിന്റെ മൂന്നാം പകർപ്പ്. നഗരത്തിലെ ഒരു സ്വകാര്യ ആശുപത്രിയുടെ തീവ്രപരിചരണ വിഭാഗത്തിന് മുന്നിൽ നിഖിൽ തളർന്നിരുന്നു. മേരി സിസ്റ്റർ അപകടനില തരണം ചെയ്തിട്ടില്ല. സേവ്യർ അച്ചന് നേരെ അവർ പ്രയോഗിച്ച ആ വിഷസൂചി സത്യത്തിൽ സെബി അച്ചൻ അവർക്ക് നൽകിയതായിരുന്നു—തന്റെ മകനെ സംരക്ഷിക്കാനുള്ള അവസാനത്തെ കവചമായി.

സൂസൻ നിഖിലിന്റെ അരികിലെത്തി. അവളുടെ മുഖത്ത് ഭയമായിരുന്നു. "നിഖിൽ, റീത്ത എബ്രഹാം ആ പെൻഡ്രൈവുമായി മുങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അവൾ അത് ബിഷപ്പ് ഹൗസിന് കൈമാറിയാൽ നമ്മൾ ചെയ്തതെല്ലാം വെറുതെയാകും."

നിഖിൽ തലയുയർത്തി. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ പഴയ ആ പേടിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. "അവൾക്ക് അത് കൈമാറാൻ കഴിയില്ല സൂസൻ. കാരണം, അവൾ കയ്ക്കലാക്കിയത് യഥാർത്ഥ പെൻഡ്രൈവ് അല്ല."

സൂസൻ ഞെട്ടിപ്പോയി. "എന്ത്?"

നിഖിൽ തന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ആ പഴയ കുരിശുരൂപം തുറന്നു. അതിനുള്ളിലെ ചെറിയ ചിപ്പ് അവൻ പുറത്തെടുത്തു. "പള്ളിയിൽ വെച്ച് സേവ്യർ അച്ചന് നേരെ ഞാൻ എറിഞ്ഞത് ആ കുരിശിന്റെ ആകൃതിയിലുള്ള ഒരു കളിപ്പാട്ടം മാത്രമായിരുന്നു. അച്ചൻ അത് നേരത്തെ തന്നെ മാറ്റി വെക്കാൻ എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നു. യഥാർത്ഥ രഹസ്യം എന്റെ കയ്യിലുണ്ട്."

പക്ഷേ, ആ നിമിഷം ആശുപത്രിയുടെ ഇടനാഴിയിൽ കനത്ത ബൂട്ട് കാലുകളുടെ ശബ്ദം കേട്ടു. ഡിവൈഎസ്പി വിശ്വനാഥൻ തന്റെ സംഘത്തോടൊപ്പം അവിടേക്ക് വരികയായിരുന്നു. വിശ്വനാഥന്റെ വസ്ത്രങ്ങളിൽ ഇപ്പോഴും പള്ളിയിലെ ആ കരിയും ചാരവും പറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്നു.

"നിഖിൽ, നീ അറസ്റ്റിലാണ്. തോമസ് മാത്യുവിന്റെ കൊലപാതകവും, പള്ളിക്ക് തീയിട്ടതും നിന്റെ തലയിലാണ് ഇപ്പോൾ വന്നിരിക്കുന്നത്." വിശ്വനാഥൻ വിലങ്ങു പുറത്തെടുത്തു.

"സാർ, ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല! എല്ലാം ചെയ്തത്..." നിഖിൽ പറയാൻ വന്നത് വിശ്വനാഥൻ തടഞ്ഞു.

"എനിക്കറിയാം ആരാണ് ചെയ്തതെന്ന്. പക്ഷേ നിയമത്തിന് തെളിവുകൾ വേണം. നിന്റെ കയ്യിലുള്ള ആ ചിപ്പ്... അത് എനിക്ക് തരൂ. എങ്കിൽ നിന്നെ ഞാൻ സഹായിക്കാം."

നിഖിൽ വിശ്വനാഥനെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. സഭയുടെ ശമ്പളം പറ്റുന്ന ഈ ഉദ്യോഗസ്ഥനെ തനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയുമോ? പക്ഷേ, ആശുപത്രിയുടെ ടെലിവിഷൻ സ്ക്രീനിൽ വന്ന ഒരു ബ്രേക്കിംഗ് ന്യൂസ് എല്ലാവരെയും നിശബ്ദരാക്കി.

"അഡ്വക്കേറ്റ് റീത്ത എബ്രഹാം കാറപകടത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു!"

വാർത്ത കേട്ട് നിഖിലും വിശ്വനാഥനും സ്തബ്ധരായി. റീത്തയുടെ കാർ ഒരു ലോറിയുമായി കൂട്ടിയിടിച്ച് കൊക്കയിലേക്ക് മറിഞ്ഞു എന്നായിരുന്നു വാർത്ത. അവൾ കൈക്കലാക്കിയ ആ വ്യാജ പെൻഡ്രൈവ് ഇപ്പോൾ പോലീസിന്റെയോ അതോ സഭയുടെയോ കയ്യിലായിരിക്കും.

അന്നു രാത്രി, വിശ്വനാഥൻ നിഖിലിനെ ഒരു രഹസ്യ കേന്ദ്രത്തിലേക്ക് മാറ്റി. അവിടെ വെച്ച് വിശ്വനാഥൻ തന്റെ യഥാർത്ഥ മുഖം വെളിപ്പെടുത്തി.

"നിഖിൽ, നിനക്കറിയാമോ... ഞാൻ സെബാസ്റ്റ്യൻ അച്ചന്റെ ശത്രുവല്ലായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് പഠിച്ചവരാണ്. സഭയ്ക്കുള്ളിലെ അഴിമതികൾ പുറത്തുകൊണ്ടുവരാൻ അദ്ദേഹം എന്നെയാണ് ഏൽപ്പിച്ചത്. പക്ഷേ എനിക്ക് പോലീസിന്റെ പരിമിതികളുണ്ട്. റീത്ത എബ്രഹാം സത്യത്തിൽ ബിഷപ്പിന്റെ ചാരയായിരുന്നു. അവൾ നിന്നെ സഹായിക്കാൻ വന്നതല്ല, ആ തെളിവുകൾ നശിപ്പിക്കാൻ വന്നതായിരുന്നു."

വിശ്വനാഥൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് നിഖിലിന് വിശ്വസിക്കാനായില്ല. ലോകം എത്രമാത്രം സങ്കീർണ്ണമാണെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

"ഇനി നമുക്ക് ഒരു വഴിയേയുള്ളൂ," വിശ്വനാഥൻ തുടർന്നു. "നാളെ സഭയുടെ പുതിയ ബിഷപ്പിന്റെ സ്ഥാനാരോഹണ ചടങ്ങാണ്. അവിടെ വെച്ച് ഈ തെളിവുകൾ പരസ്യമാക്കണം. എങ്കിൽ മാത്രമേ നിനക്കും നിന്റെ അച്ഛന്റെ ഓർമ്മകൾക്കും നീതി ലഭിക്കൂ."

അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ. ബിഷപ്പ് ഹൗസിലെ വലിയ ഹാൾ വിശ്വാസികളെക്കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരുന്നു. പുതിയ ബിഷപ്പായി ഫാദർ സേവ്യറുടെ അടുത്ത സുഹൃത്തായ മോൺസിഞ്ഞോർ വർഗീസാണ് ചുമതലയേൽക്കുന്നത്. സേവ്യർ അച്ചൻ വിഷബാധയേറ്റ് ചികിത്സയിലാണെങ്കിലും, അയാളുടെ സ്വാധീനം അവിടെ പ്രകടമായിരുന്നു.

ചടങ്ങുകൾക്കിടയിൽ, ആരുടേയും ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടാതെ ഒരു യുവാവ് സ്റ്റേജിലേക്ക് കയറി. അത് നിഖിലായിരുന്നു! ഒരു വൈദികന്റെ വേഷത്തിലാണ് അവൻ വന്നത്. സെബി അച്ചന്റെ പഴയ ആ കറുത്ത വസ്ത്രം അവൻ അണിഞ്ഞിരുന്നു.

"നിർത്തൂ!" നിഖിലിന്റെ ശബ്ദം ആ ഹാളിൽ മുഴങ്ങി.

സെക്യൂരിറ്റി ജീവനക്കാർ അവനെ തടയാൻ നോക്കിയെങ്കിലും, വിശ്വനാഥന്റെ പോലീസ് സംഘം അവരെ തടഞ്ഞു. നിഖിൽ സ്റ്റേജിലെ വലിയ സ്ക്രീനിലേക്ക് തന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ചിപ്പ് ഘടിപ്പിച്ചു.

ഹാളിലുള്ളവരുടെ കണ്ണുകൾ സ്ക്രീനിൽ ഉടക്കി. അവിടെ തെളിഞ്ഞത് പണം തട്ടിച്ചതിന്റെ രേഖകളല്ലായിരുന്നു. മറിച്ച്, സെബി അച്ചൻ ക്യാമറയ്ക്ക് മുന്നിലിരുന്ന് നടത്തിയ ഒരു കുമ്പസാരമായിരുന്നു.

"ഞാൻ ഫാദർ സെബാസ്റ്റ്യൻ. ഞാൻ ഇന്ന് മരിക്കാൻ പോകുകയാണെന്ന് എനിക്കറിയാം. നിഖിൽ എന്റെ മകനാണ്. പക്ഷേ അവനെ ഞാൻ ഈ സഭയുടെ അധികാരങ്ങൾ ഏൽപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. എനിക്ക് വേണ്ടത് ഈ മണ്ണിലെ പാവപ്പെട്ടവർക്ക് നീതി ലഭിക്കാനാണ്. തോമസ് മാത്യുവിനെ കൊന്നത് ഞാനല്ല, മറിച്ച് ഇപ്പോൾ ബിഷപ്പായി വാഴാൻ പോകുന്ന വർഗീസിന്റെ ആളുകളാണ്. ഇമ്മാനുവൽ അച്ചനെ ഞാൻ കൊന്നു എന്ന് നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടാകാം. പക്ഷേ ഇമ്മാനുവൽ ഇപ്പോഴും ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ട്! അദ്ദേഹം സഭയുടെ ഒരു രഹസ്യ തടവറയിലാണ്..."

വീഡിയോ കണ്ട സഭാംഗങ്ങൾ ആകെ പരിഭ്രാന്തരായി. വർഗീസ് മോൺസിഞ്ഞോർ സ്റ്റേജിൽ നിന്ന് ഓടാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും വിശ്വാസികൾ അവനെ തടഞ്ഞു.

പെട്ടെന്ന്, പള്ളിയുടെ വാതിൽ തുറന്ന് ഒരാൾ അകത്തേക്ക് വന്നു. ആകെ ക്ഷീണിച്ച്, താടി വളർന്ന ഒരു മനുഷ്യൻ. അത് ഫാദർ ഇമ്മാനുവൽ ആയിരുന്നു! വിശ്വനാഥന്റെ സംഘം അദ്ദേഹത്തെ ആ രഹസ്യ തടവറയിൽ നിന്ന് കണ്ടെത്തി മോചിപ്പിച്ചിരുന്നു.

വിശ്വാസികൾ ഇളകിമറിഞ്ഞു. പോലീസ് വർഗീസിനെയും മറ്റ് ഉന്നതരെയും അറസ്റ്റ് ചെയ്തു. നിഖിൽ ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നടന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ അച്ഛൻ ഒരു കൊലയാളിയല്ലെന്നും, ഒരു പോരാളിയായിരുന്നുവെന്നും ലോകം അറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു.

പള്ളിയിലെ ചാരത്തിനിടയിൽ നിന്ന് സത്യം ഉദിച്ചുയർന്നിരിക്കുന്നു.

നിഖിലും സൂസനും ആശുപത്രിയിലേക്ക് മടങ്ങി. മേരി സിസ്റ്റർ കണ്ണ് തുറന്നു. അവർ നിഖിലിന്റെ കൈ പിടിച്ചു. "നിന്റെ അച്ഛൻ നിന്നെക്കുറിച്ച് ഓർത്ത് അഭിമാനിക്കുന്നുണ്ടാകും നിഖിൽ."

നഗരം ശാന്തമായി. സെബി അച്ചന്റെ കുമ്പസാരം പൂർത്തിയായിരിക്കുന്നു. അത് ഏകാന്തതയുടെ കുമ്പസാരമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒരു ജനതയുടെ വിമോചനത്തിന്റെ കുമ്പസാരമായിരുന്നു.

നിഖിൽ ആ സ്വർണ്ണ കുരിശ് പള്ളിയുടെ കത്തിയ അവശിഷ്ടങ്ങൾക്കിടയിൽ തിരികെ വെച്ചു. ഇനി ആർക്കും ഈ രഹസ്യങ്ങൾ വേട്ടയാടാൻ കഴിയില്ല. അവൻ സൂസന്റെ കൈ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പുതിയൊരു ജീവിതത്തിലേക്ക് നടന്നു.

- ശുഭം -

തുടക്കം മുതല്‍ വായിക്കാന്‍ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക