അദ്ധ്യായം 17: രക്തം പുരണ്ട അൾത്താര
ഗോഡൗണിന് പുറത്ത് ടയറുകൾ മണ്ണിൽ ഉരയുന്ന ശബ്ദവും കാറുകളുടെ ഡോറുകൾ ആഞ്ഞു അടയ്ക്കുന്ന ശബ്ദവും കേട്ട് നിഖിലിന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് വർദ്ധിച്ചു. റീത്ത എബ്രഹാമിന്റെ ആളുകൾ വെറും ഗുണ്ടകളല്ല, സഭയുടെ ആഴത്തിലുള്ള ഇരുണ്ട ഇടനാഴികളിലെ നിഗൂഢമായ ആയുധങ്ങളാണെന്ന് അവന് മനസ്സിലായി.
മഴയുടെ ശബ്ദം ഗോഡൗണിന്റെ ടിൻ ഷീറ്റുകളിൽ ഒരു യുദ്ധകാഹളം പോലെ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. നിഖിൽ ലാപ്ടോപ്പിൽ നിന്ന് ആ പെൻഡ്രൈവ് ഊരിയെടുത്തു വീണ്ടും കഴുത്തിലെ കുരിശുരൂപത്തിൽ ഒളിപ്പിച്ചു.
"ജോസഫ് ചേട്ടാ, അവർ അകത്തേക്ക് വരികയാണ്!" സൂസൻ പേടിയോടെ നിലവിളിച്ചു.
ജോസഫ് തന്റെ അരയിൽ നിന്ന് ഒരു നാടൻ പിസ്റ്റൾ പുറത്തെടുത്തു. "നിഖിൽ, നീയും ഈ പെൺകുട്ടിയും പിന്നിലെ ചെറിയ വാതിലിലൂടെ രക്ഷപ്പെടണം. ഈ കുന്നിൻ താഴെ ഒരു റെയിൽവേ ട്രാക്ക് ഉണ്ട്. അവിടെ ഒരു ചരക്ക് തീവണ്ടി നിൽക്കുന്നുണ്ടാകും. അതിൽ കയറി നഗരം വിടുക."
"പക്ഷേ ചേട്ടൻ..."
"എന്നെ നോക്കണ്ട നിഖിൽ. സെബി അച്ചന് വേണ്ടി എനിക്ക് ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന അവസാന കാര്യമാണിത്."
പെട്ടെന്ന് ഗോഡൗണിന്റെ മുൻവാതിൽ തകർന്നു വീണു. റീത്തയുടെ വലംകൈയായ മാത്യു എന്നറിയപ്പെടുന്ന മുൻ പോലീസ് ഓഫീസറും സംഘവും അകത്തേക്ക് പാഞ്ഞുകയറി. വെടിയൊച്ചകൾ ആ രാത്രിയെ കീറിമുറിച്ചു. ഇരുട്ടിനിടയിൽ തീപ്പൊരികൾ ചിതറി. നിഖിലും സൂസനും ഇരുട്ടിലൂടെ തപ്പിത്തടഞ്ഞ് പിന്നിലെ വാതിലിലേക്ക് ഓടി.
അതേസമയം, പള്ളിയിലെ കത്തുന്ന മെഴുകുതിരികൾക്കിടയിൽ മേരി സിസ്റ്ററും ഫാദർ സേവ്യറും തമ്മിലുള്ള നിശബ്ദ യുദ്ധം മുറുകുകയായിരുന്നു.
"എന്ത് നിബന്ധനയാണ് സിസ്റ്റർ നിനക്കുള്ളത്?" സേവ്യർ പുച്ഛത്തോടെ ചോദിച്ചു.
മേരി സിസ്റ്റർ ആ ഡയറിയിലെ ഒരു പേജ് മറിച്ചു. "സേവ്യർ അച്ചാ, നിഖിൽ വെറുമൊരു അവിഹിത സന്തതിയല്ല. സെബാസ്റ്റ്യൻ അച്ചന്റെ കുടുംബസ്വത്തായ കോടിക്കണക്കിന് രൂപയുടെ ട്രസ്റ്റ് നിഖിലിന്റെ പേരിലാണ് എഴുതി വെച്ചിരിക്കുന്നത്. സഭ അത് തട്ടിയെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് ഈ രേഖകൾ കൈവശമുള്ളതുകൊണ്ടാണ്. ഈ ഡയറിയിൽ ബിഷപ്പിന്റെ ഒപ്പോടുകൂടിയ പഴയൊരു കരാറുണ്ട്. നിഖിലിനെ കൊന്നാൽ ആ സ്വത്ത് സഭയ്ക്ക് ലഭിക്കില്ല, മറിച്ച് അത് സർക്കാരിലേക്ക് പോകും."
സേവ്യർ ഒന്ന് പകച്ചു. സഭയ്ക്ക് വേണ്ടത് രേഖകളല്ല, ആ സ്വത്താണ്. "അപ്പോൾ നിനക്ക് വേണ്ടത് എന്താണ്?"
"നിഖിലിനെ വെറുതെ വിടണം. അവനും ആ പെൺകുട്ടിയും സുരക്ഷിതമായി ഈ നാട് വിടണം. അവർക്ക് ആവശ്യമായ പണം നിങ്ങൾ നൽകണം. പകരമായി ഈ ഡയറി ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് നൽകാം."
സേവ്യർ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. "സമ്മതം. പക്ഷേ ആ പെൻഡ്രൈവ്?"
"അത് നിഖിലിന്റെ കയ്യിലാണ്. അവൻ അത് നശിപ്പിക്കും എന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പുണ്ട്."
സേവ്യർ ഫോണെടുത്ത് ആരോടോ സംസാരിച്ചു. "മാത്യു, വെടിവെപ്പ് നിർത്തൂ. ആ പയ്യനെ കൊല്ലരുത്. അവനെ പിടിച്ചു എന്റെ അടുത്ത് എത്തിക്കൂ."
റെയിൽവേ ട്രാക്കിന് അരികിലെ കുറ്റിക്കാട്ടിൽ നിഖിലും സൂസനും ശ്വാസമടക്കി ഒളിച്ചിരുന്നു. ദൂരെ ഒരു തീവണ്ടിയുടെ വിസിൽ കേൾക്കാം. പക്ഷേ അവർക്ക് ചുറ്റും ടോർച്ച് വെളിച്ചങ്ങൾ വട്ടമിടുകയായിരുന്നു.
പെട്ടെന്ന് നിഖിലിന്റെ ഫോൺ ശബ്ദിച്ചു. മേരി സിസ്റ്ററാണ്.
"നിഖിൽ... നീ കേൾക്കുന്നുണ്ടോ? നീ കീഴടങ്ങണം. സേവ്യർ അച്ചനുമായി ഞാൻ സംസാരിച്ചു. നിനക്ക് അപകടമൊന്നും സംഭവിക്കില്ല. നീ ആ കുരിശുരൂപം അവർക്ക് നൽകുക. നിന്റെ ജീവനാണ് എനിക്ക് വലുത്."
നിഖിൽ സൂസനെ നോക്കി. "സൂസൻ... സിസ്റ്റർ പറയുന്നത് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല. സേവ്യർ അച്ചൻ ചതിയനാണ്."
"പക്ഷേ നിഖിൽ, നമുക്ക് വേറെ വഴിയില്ല. അവർ നമ്മളെ വളഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു."
നിഖിൽ ആ പെൻഡ്രൈവ് കയ്യിലെടുത്തു നോക്കി. സെബി അച്ചന്റെ മുഖം അവന്റെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു. തന്റെ അച്ഛൻ ഇതൊക്കെ എന്തിനുവേണ്ടിയാണ് ചെയ്തത്? സഭയെ തകർക്കാനോ അതോ തന്നെ ഒരു വലിയ മനുഷ്യനാക്കാനോ?
പെട്ടെന്ന് ഒരു വലിയ ട്വിസ്റ്റ് സംഭവിച്ചു!
ടോർച്ച് വെളിച്ചവുമായി വന്നത് പോലീസുകാരോ ഗുണ്ടകളോ ആയിരുന്നില്ല. അത് അഡ്വക്കേറ്റ് റീത്ത എബ്രഹാം തനിച്ചായിരുന്നു. അവൾ തന്റെ കാറിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി നിഖിലിന്റെ അടുത്തു വന്നു.
"നിഖിൽ, മേരി സിസ്റ്റർ നിന്നെ ചതിക്കുകയാണ്!" റീത്തയുടെ ശബ്ദം വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "സേവ്യർ അച്ചനും സിസ്റ്ററും തമ്മിൽ രഹസ്യ ധാരണയുണ്ട്. നിന്നെ സഭയുടെ ഒരു രഹസ്യ തടവറയിൽ അടയ്ക്കാനാണ് അവരുടെ പ്ലാൻ. അവിടെ വെച്ച് നിന്റെ ഒപ്പ് വാങ്ങി ആ സ്വത്തുക്കൾ അവർ കൈക്കലാക്കും."
"നിങ്ങളെ എങ്ങനെ വിശ്വസിക്കും?" നിഖിൽ ചോദിച്ചു.
"എന്റെ കയ്യിൽ ഈ രേഖകളുണ്ട്." റീത്ത ഒരു ഫയൽ നീട്ടി. അത് സെബി അച്ചന്റെ ശരിക്കുള്ള വിൽപത്രമായിരുന്നു. "അച്ചൻ എന്നെ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു നിഖിൽ. ബിഷപ്പ് ഹൗസിലെ അഴിമതികൾ പുറത്തുകൊണ്ടുവരാൻ അച്ചൻ എന്നെയാണ് ഏൽപ്പിച്ചത്. ഈ സഭയ്ക്കുള്ളിൽ സത്യസന്ധരായ ചിലരുണ്ട്."
സൂസൻ സംശയത്തോടെ നോക്കി. "അപ്പോൾ സേവ്യർ അച്ചൻ?"
"അയാൾ ഇപ്പോൾ പള്ളിയിൽ സിസ്റ്ററെ കൊലപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിക്കുകയാണ്. സിസ്റ്ററുടെ കയ്യിലുള്ള ഡയറി കൈക്കലാക്കാൻ അയാൾ ഏതറ്റം വരെയും പോകും."
വാർത്ത കേട്ട് നിഖിൽ സ്തബ്ധനായി. താൻ വെറുത്ത മേരി സിസ്റ്റർ സത്യത്തിൽ തന്നെ രക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണോ? അവൻ പള്ളിയിലേക്ക് തിരിച്ചു പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു.
"വേണ്ട നിഖിൽ! അത് ചാവേർ ആക്രമണമാകും!" സൂസൻ തടഞ്ഞു.
"ഇല്ല സൂസൻ, എന്റെ അച്ഛൻ ആ പള്ളിയിലാണ് കിടക്കുന്നത്. എനിക്ക് മരിക്കണമെങ്കിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അരികിൽ വെച്ച് മരിക്കാം."
റീത്തയുടെ കാറിൽ അവർ പള്ളിയിലേക്ക് പാഞ്ഞു. പള്ളിമുറ്റത്തെത്തിയപ്പോൾ അവിടെ നിശബ്ദതയായിരുന്നു. പക്ഷേ അൾത്താരയ്ക്കുള്ളിൽ നിന്ന് ഒരു നേർത്ത നിലവിളി കേട്ടു.
നിഖിൽ അകത്തേക്ക് ഓടിക്കയറി. അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച ഭീകരമായിരുന്നു.
ഫാദർ സേവ്യർ മേരി സിസ്റ്ററുടെ കഴുത്തിന് പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. സിസ്റ്ററുടെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ഡയറി നിലത്ത് വീണു കിടക്കുന്നു. സെബി അച്ചന്റെ ശവമഞ്ചം അവിടെ തനിച്ചായിരുന്നു.
"വിടു അവരെ!" നിഖിൽ അലറി.
സേവ്യർ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. "ആഹാ... ഇര തനിയെ വലയിൽ വന്ന് ചാടിയല്ലോ. നിഖിൽ, ആ പെൻഡ്രൈവ് ഇങ്ങോട്ട് തരൂ. ഇല്ലെങ്കിൽ ഈ കന്യാസ്ത്രീയുടെ മരണം നീ കാണേണ്ടി വരും."
നിഖിൽ പതുക്കെ മുന്നോട്ട് നടന്നു. തന്റെ കഴുത്തിലെ കുരിശുരൂപം അവൻ ഊരിയെടുത്തു. "ഇതാ... ഇത് നിങ്ങൾക്ക് വേണമല്ലേ? എടുത്തോളൂ."
അവൻ അത് സേവ്യറിന് നേരെ എറിഞ്ഞു. സേവ്യർ അത് പിടിക്കാനായി ആവേശം കാട്ടിയപ്പോൾ, മേരി സിസ്റ്റർ തന്റെ കയ്യിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരുന്ന ഒരു ചെറിയ സൂചി സേവ്യറുടെ കഴുത്തിൽ തറച്ചു. അച്ചൻ നൽകിയ മാരകമായ വിഷം പുരട്ടിയ സൂചിയായിരുന്നു അത്!
സേവ്യർ നിലവിളിച്ചു കൊണ്ട് പിന്നിലേക്ക് മറിഞ്ഞു. അവന്റെ ശരീരം വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.
"നിഖിൽ... ഓടിക്കോ..." സിസ്റ്റർ തളർന്നു വീണു.
അതേസമയം, പള്ളിക്ക് പുറത്ത് വലിയൊരു സ്ഫോടനം നടന്നു. റീത്ത എബ്രഹാമിന്റെ ആളുകൾ പള്ളി വളപ്പിലെ ഗ്യാസ് സിലിണ്ടറുകൾക്ക് തീയിട്ടിരുന്നു. പള്ളി കത്താൻ തുടങ്ങി.
സെബി അച്ചന്റെ ശവമഞ്ചത്തിന് ചുറ്റും തീപ്പൊരികൾ ചിതറി. നിഖിൽ തന്റെ അച്ഛന്റെ മൃതദേഹത്തിന് അരികിലേക്ക് ഓടി. അവൻ ആ തണുത്ത കൈകളിൽ പിടിച്ചു.
"അച്ഛാ... നമുക്ക് പോകാം..." അവൻ കരഞ്ഞു.
പള്ളി കത്തിയെരിയുമ്പോൾ, അൾത്താരയിലെ കുരിശുരൂപം താഴേക്ക് പതിച്ചു. സെബി അച്ചന്റെ രഹസ്യങ്ങളും പാപങ്ങളും ആ സ്നേഹത്തിന്റെ അഗ്നിയിൽ വെന്തുരുകി. നിഖിലും സൂസനും മേരി സിസ്റ്ററെയും താങ്ങിപ്പിടിച്ചു പുറത്തേക്ക് ഓടി.
ദൂരെ നിന്ന് അഗ്നിശമന സേനയുടെ സൈറൺ മുഴങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പള്ളി കത്തിയമരുന്നത് നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ നിഖിലിന് ഒരു കാര്യം മനസ്സിലായി—ഈ അഗ്നിയിൽ നശിച്ചത് പഴയ സഭയാണ്. ഇനി ജനിക്കാൻ പോകുന്നത് പുതിയൊരു സത്യമാണ്.
പക്ഷേ, ആ കത്തിയ ചാരത്തിനിടയിൽ നിന്ന് റീത്ത എബ്രഹാം ആ പെൻഡ്രൈവ് കൈക്കലാക്കിയിരുന്നു. അവൾ ആരും കാണാതെ തന്റെ കാറിൽ കയറി ഇരുട്ടിലേക്ക് മറഞ്ഞു.
0 അഭിപ്രായങ്ങള്
Thanks