അദ്ധ്യായം 14: ശവമഞ്ചത്തിലെ രഹസ്യങ്ങൾ
കുന്നിൻ മുകളിലെ വെടിയൊച്ചകളും നിലവിളികളും കാറ്റ് ദൂരേക്ക് എത്തിച്ചിരുന്നു. തോമസ് മാത്യുവിന്റെ ജഡം തണുത്തുറഞ്ഞു കിടക്കുമ്പോൾ, ജോസഫ് തന്റെ കയ്യിലെ ആയുധം തുടച്ചു മാറ്റി നിഖിലിനെ നോക്കി.
"ഇനി ഇവിടെ നിൽക്കുന്നത് അപകടമാണ്. നീ പൊയ്ക്കോളൂ," ജോസഫിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരുതരം മരവിപ്പായിരുന്നു.
നിഖിൽ ഒന്നും മിണ്ടാതെ താഴേക്ക് നടന്നു. അവന്റെ പോക്കറ്റിൽ സെബി അച്ചൻ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച ആ രഹസ്യ താക്കോൽ ഭാരമേറിയതായി തോന്നി. അച്ചൻ മരിച്ചുവെന്ന വാർത്ത അവനെ തേടിയെത്തിയത് അപ്പോഴാണ്. ആശുപത്രിയിലെ തീവ്രപരിചരണ വിഭാഗത്തിൽ വെച്ച് ആ വലിയ ഹൃദയം നിലച്ചിരിക്കുന്നു. തന്റെ പ്രണയിതാവ്, തന്റെ ഗുരു, തന്റെ പാപം... എല്ലാം ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് ഇല്ലാതായിരിക്കുന്നു.
പക്ഷേ, കഥ അവിടെ അവസാനിക്കുകയല്ല, തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ പള്ളി വളപ്പിൽ വൻ പോലീസ് സന്നാഹമായിരുന്നു. തോമസ് മാത്യുവിന്റെ കൊലപാതകവും സെബി അച്ചന്റെ മരണവും ഇടവകയെ നടുക്കി. മൃതദേഹങ്ങൾ പോസ്റ്റ്മോർട്ടത്തിന് ശേഷം പള്ളിയിലെത്തിച്ചു. സെബി അച്ചന്റെ മൃതദേഹം പള്ളിയുടെ മധ്യഭാഗത്ത് പൊതുദർശനത്തിന് വെച്ചു. കറുത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ച വിശ്വാസികൾക്കിടയിലൂടെ അഡ്വക്കേറ്റ് റീത്ത എബ്രഹാം നടന്നു വന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു നിഗൂഢമായ ഭാവമുണ്ടായിരുന്നു.
അവൾ പതുക്കെ നിഖിലിന്റെ അരികിലെത്തി. അവൻ അച്ചന്റെ ശവമഞ്ചത്തിന് അരികിൽ തളർന്നിരിക്കുകയായിരുന്നു.
"നിഖിൽ, എനിക്ക് നിന്നോട് ചിലത് സംസാരിക്കാനുണ്ട്. തനിച്ചാകുമ്പോൾ എന്റെ ഓഫീസിലേക്ക് വരൂ," റീത്ത താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞ് നിഖിൽ റീത്തയുടെ അടുത്തെത്തി. അവൾ തന്റെ ബാഗിൽ നിന്ന് ഒരു പഴയ കവർ പുറത്തെടുത്തു.
"സെബാസ്റ്റ്യൻ അച്ചൻ മരിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് എനിക്ക് അയച്ച ഒരു മെയിൽ ആണിത്. നിനക്ക് അദ്ദേഹം നൽകിയ താക്കോലിനെക്കുറിച്ച് ഇതിൽ പറയുന്നുണ്ട്. തോമസ് മാത്യുവിന്റെ കൊലപാതകത്തിൽ നിനക്ക് പങ്കുണ്ടെന്ന് പോലീസിന് സംശയമുണ്ട് വിശ്വനാഥൻ നിന്നെ നിരീക്ഷിക്കുകയാണ്."
റീത്തയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് നിഖിൽ ഞെട്ടി. "അഡ്വക്കേറ്റ്, ഞാൻ..."
"സംസാരിക്കേണ്ട. ആ താക്കോൽ കൊണ്ട് നീ തുറക്കേണ്ടത് ആ കുന്നിൻ മുകളിലെ പെട്ടിയല്ല. മറിച്ച്, ഈ പള്ളിയിലെ അൾത്താരയ്ക്ക് പിന്നിലുള്ള രഹസ്യ അറയാണ്. അവിടെയാണ് സഭയുടെ ഏറ്റവും വലിയ നിഗൂഢതകൾ സെബാസ്റ്റ്യൻ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നത്. അതിൽ നിന്റെ ഭാവിയുണ്ട്."
അന്നു രാത്രി, പള്ളിയിൽ ആരുമില്ലാത്ത സമയം. സെബി അച്ചന്റെ ശവമഞ്ചം പള്ളിക്കുള്ളിൽ തനിച്ചായിരുന്നു. മെഴുകുതിരികൾ ഉരുകിത്തീരുന്നു. നിഖിൽ പതുക്കെ അൾത്താരയ്ക്ക് പിന്നിലേക്ക് നീങ്ങി. റീത്ത പറഞ്ഞതുപോലെ അവിടെ ഒരു ചെറിയ താക്കോൽ ദ്വാരം അവൻ കണ്ടെത്തി. തന്റെ കയ്യിലുള്ള താക്കോൽ അതിലിട്ടു തിരിച്ചു.
ഒരു രഹസ്യ അറ തുറക്കപ്പെട്ടു. അതിനുള്ളിൽ ചില പുസ്തകങ്ങളും ഒരു ചെറിയ പെട്ടിയുമുണ്ടായിരുന്നു. നിഖിൽ ആ പെട്ടി തുറന്നു. അതിനുള്ളിൽ കണ്ടത് അവനെ തളർത്തിക്കളഞ്ഞു.
അതൊരു ഡി.എൻ.എ ടെസ്റ്റ് റിപ്പോർട്ടായിരുന്നു!
അതിനൊപ്പം അച്ചന്റെ മറ്റൊരു കത്ത്:
"നിഖിൽ, ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിച്ചത് ഒരു പുരുഷൻ ഒരു യുവാവിനെ സ്നേഹിക്കുന്നത് പോലെയല്ല. എന്റെ ചോരയിൽ പിറന്നവനാണ് നീ എന്ന സത്യം ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞ നിമിഷം മുതലാണ് നിന്നെ ഞാൻ സംരക്ഷിക്കാൻ തുടങ്ങിയത്. നിന്റെ അമ്മ മരിയ... അവൾ ഈ പള്ളിയിലെ ഗായകസംഘത്തിലുണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായ ഒരു നിമിഷത്തിന്റെ ഫലം. തോമസ് മാത്യുവിന് ഇതറിയാമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് അവൻ ആ വീഡിയോകൾ ഉപയോഗിച്ച് നമ്മളെ ബ്ലാക്ക് മെയിൽ ചെയ്തത്. നമ്മൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധം പ്രണയമായി ലോകം കാണട്ടെ എന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. കാരണം, സത്യം പുറത്തുവന്നാൽ അത് സഭയുടെ തകർച്ചയാകുമായിരുന്നു."
നിഖിലിന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ ധാരയായി ഒഴുക്കി. താൻ പ്രണയിച്ചത് തന്റെ സ്വന്തം പിതാവിനെയാണോ? ആ ചുംബനങ്ങളും സ്പർശനങ്ങളും ഒരു പിതാവിന്റെ വാത്സല്യമായിരുന്നോ അതോ വഴിതെറ്റിയ വികാരമായിരുന്നോ?
പെട്ടെന്ന് പിന്നിൽ ഒരു നിഴൽ കണ്ടു. ഡിവൈഎസ്പി വിശ്വനാഥൻ!
"സത്യം നീ അറിഞ്ഞു അല്ലേ നിഖിൽ?" വിശ്വനാഥന്റെ കയ്യിൽ ഒരു തോക്കുണ്ടായിരുന്നു.
"സാർ... നിങ്ങൾക്ക് ഇതൊക്കെ അറിയാമായിരുന്നോ?"
"അറിയാമായിരുന്നു. സെബാസ്റ്റ്യൻ അച്ചൻ എന്നോട് ഇത് സമ്മതിച്ചിരുന്നു. സഭയെ സംരക്ഷിക്കാൻ ഈ രഹസ്യം എന്നെന്നേക്കുമായി കുഴിച്ചുമൂടണം. തോമസ് മാത്യുവിനെ കൊന്നത് അച്ചന്റെ ആളുകളാണെന്ന് എനിക്കറിയാം. പക്ഷേ, നീ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നത് സഭയ്ക്ക് ഒരു വെല്ലുവിളിയാണ്."
വിശ്വനാഥൻ തോക്ക് നിഖിലിന് നേരെ ചൂണ്ടി. പക്ഷേ, അപ്രതീക്ഷിതമായി പള്ളിയുടെ ബെൽ ടവറിൽ നിന്ന് വലിയ മണി മുഴങ്ങി. ആ ശബ്ദത്തിൽ വിശ്വനാഥൻ ഒന്ന് പാളിപ്പോയി. ആ നിമിഷം ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് സൂസൻ കടന്നുവന്നു. അവളുടെ കയ്യിൽ ഒരു കത്തി ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൾ വിശ്വനാഥന്റെ കൈയ്യിൽ ആഞ്ഞു കുത്തി.
തോക്ക് താഴെ വീണു. നിഖിൽ ആ ഡി.എൻ.എ റിപ്പോർട്ടും കത്തും എടുത്തു കൊണ്ട് ഓടി.
പള്ളിമുറ്റത്ത് അപ്പോഴും സെബി അച്ചന്റെ മൃതദേഹം ശാന്തമായി കിടക്കുന്നു. നിഖിൽ ആ മൃതദേഹത്തിന് അടുത്തു വന്നു നിന്നു. അച്ചന്റെ മുഖത്തേക്ക് അവൻ നോക്കി. ആ മുഖത്ത് ഇപ്പോൾ സമാധാനമായിരുന്നു.
"അച്ചാ... പിതാവേ..." നിഖിൽ വിതുമ്പി.
അവൻ ആ ഡി.എൻ.എ റിപ്പോർട്ട് കത്തിച്ചു. ആ രഹസ്യം അച്ചനോടൊപ്പം മണ്ണിലേക്ക് പോകട്ടെ എന്ന് അവൻ തീരുമാനിച്ചു. സൂസൻ അവന്റെ അരികിൽ വന്നു.
"നമുക്ക് പോകാം നിഖിൽ. ഇവിടുന്ന് അകലേക്ക്."
അവർ പള്ളി ഗേറ്റ് കടന്നു പോകുമ്പോൾ വെളുപ്പിന് മൂന്ന് മണിയായിരുന്നു. ദൂരെ ആകാശത്ത് നക്ഷത്രങ്ങൾ മാഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. സെബി അച്ചന്റെ 'ഏകാന്തതയുടെ കുമ്പസാരം' അവസാനിച്ചു. ലോകത്തിന് അതൊരു വൈദികന്റെ വീഴ്ചയായിരുന്നു. പക്ഷേ നിഖിലിന് അതൊരു പിതാവിന്റെ ആത്മബലിയും.
റീത്ത എബ്രഹാം ദൂരെ നിന്ന് അവരെ നോക്കി നിന്നു. അവളുടെ കയ്യിൽ പള്ളിയുടെ താക്കോൽ കൂട്ടങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. സഭയുടെ പുതിയ രഹസ്യങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കാൻ അവൾ തയ്യാറെടുക്കുകയായിരുന്നു.
0 അഭിപ്രായങ്ങള്
Thanks