ഏകാന്തതയുടെ കുമ്പസാരം (8)

അദ്ധ്യായം 8: വികാരം നിയന്ത്രണത്തിലാക്കാൻ

കനത്ത മഴ പെയ്തു തോർന്ന രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ, ഇടവക പള്ളിക്ക് മുകളിൽ കാർമേഘങ്ങൾ വിടാതെ നിന്നു. തോമസ് മാത്യുവിന്റെ ഭീഷണി മുഴങ്ങിയ വികാരി ഭവനത്തിൽ ഇപ്പോൾ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്ന അന്തരീക്ഷമാണ്. സെബി അച്ചൻ തന്റെ മുറിയിൽ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടന്നു. തോമസിനെ എങ്ങനെ നിശബ്ദനാക്കാം എന്ന ചിന്ത അദ്ദേഹത്തിന്റെ തലയെ പെരുപ്പിക്കുന്നു. എന്നാൽ അപ്രതീക്ഷിതമായി ആ രാത്രിയിൽ വികാരി ഭവനത്തിന്റെ ഗേറ്റ് കടന്ന് ഒരു പഴയ കറുത്ത കാർ വന്നു നിന്നു.

അസമയത്തുള്ള ആ വരവ് സെബി അച്ചനെ ജാഗ്രതയുള്ളവനാക്കി. കാറിൽ നിന്നിറങ്ങിയത് അച്ചൻ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരാളായിരുന്നു— ഫാദർ ഇമ്മാനുവൽ.

സെബി അച്ചന്റെ പഴയ സഹപാഠിയും ഇപ്പോൾ ബിഷപ്പ് ഹൗസിലെ വിശ്വസ്തനുമായ ഇമ്മാനുവൽ. കുശാഗ്രബുദ്ധിക്കാരനായ, മനുഷ്യരുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി അവരുടെ രഹസ്യങ്ങൾ വായിച്ചെടുക്കാൻ കഴിവുള്ള ഒരാൾ. ഇമ്മാനുവലിന്റെ പെട്ടെന്നുള്ള വരവ് ഒരു ദുസ്സൂചനയായിരുന്നു.

"സെബാസ്റ്റ്യൻ... ഉറങ്ങിയില്ലേ?" പടികൾ കയറി വരുമ്പോൾ തന്നെ ഇമ്മാനുവൽ ചോദിച്ചു. അയാളുടെ ശബ്ദത്തിൽ പഴയ സൗഹൃദത്തേക്കാൾ ഒരുതരം ഗൗരവമുണ്ടായിരുന്നു.

"ഇമ്മാനുവൽ... നീ ഈ സമയത്ത്? എന്തെങ്കിലും പ്രത്യേക കാര്യമുണ്ടോ?" അച്ചൻ വിറയ്ക്കുന്ന മനസ്സിനെ ശാന്തമാക്കി ചോദിച്ചു.

ഇമ്മാനുവൽ അച്ചന്റെ മുറിയിലേക്ക് കടന്നു. തന്റെ നീളൻ കുപ്പായം ഊരി മാറ്റി കസേരയിൽ ഇരുന്നു. അയാൾ മുറിയൊന്നാകെ ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചു. "ചില കാറ്റുകൾ ബിഷപ്പ് ഹൗസ് വരെ എത്തുന്നുണ്ട് സെബാസ്റ്റ്യൻ. ഈ ഇടവകയിൽ നിശബ്ദമായ ചില കൊടുങ്കാറ്റുകൾ രൂപപ്പെടുന്നുണ്ടെന്ന് ബിഷപ്പിന് ഒരു രഹസ്യ സന്ദേശം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിനെക്കുറിച്ച് ഒന്ന് അന്വേഷിക്കാൻ അദ്ദേഹം എന്നെ ഇങ്ങോട്ട് അയച്ചതാണ്."

അച്ചന്റെ തൊണ്ട വറ്റി. "സന്ദേശമോ? ആരാണ് അയച്ചത്?"

"അതൊക്കെ അവിടെ നിൽക്കട്ടെ. ഇവിടെ ഒരു നിഖിൽ ഉണ്ടല്ലോ? പള്ളിയിലെ കാര്യങ്ങളിൽ വളരെ സജീവമായ ഒരു പയ്യൻ..." ഇമ്മാനുവൽ തന്റെ തീക്ഷ്ണമായ കണ്ണുകൾ അച്ചന്റെ മുഖത്ത് ഉറപ്പിച്ചു. "അവനും നീയും തമ്മിലുള്ള അമിതമായ അടുപ്പത്തെക്കുറിച്ചാണ് പരാതി. നീ നിന്റെ അതിർവരമ്പുകൾ മറക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് എനിക്ക് സംശയമുണ്ട്."

സെബി അച്ചൻ ജനാലയ്ക്കൽ പോയി പുറത്തേക്ക് നോക്കി. "അവൻ ഒരു മിടുക്കനായ കുട്ടിയാണ്. അവനെ സഹായിക്കുന്നു എന്ന് മാത്രം."

"സഹായം കിടപ്പറ വരെ നീളുന്നു എന്നാണ് കേൾക്കുന്നത്, സെബാസ്റ്റ്യൻ!" ഇമ്മാനുവൽ ശബ്ദം ഉയർത്തി. "സൂക്ഷിക്കണം. സഭയുടെ നിയമങ്ങൾ നിനക്കറിയാമല്ലോ. ഒരു നിമിഷത്തെ ബലഹീനത നിന്റെ മുപ്പതു വർഷത്തെ ജീവിതം ചാരമാക്കും. ആ പയ്യനെ ഉടൻ തന്നെ പള്ളിയിൽ നിന്നും അകറ്റണം. അതാണ് നിനക്ക് നല്ലത്."

ഇമ്മാനുവൽ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കെ, പുറത്ത് മേരി സിസ്റ്റർ ചായയുമായി വന്നു. അവരുടെ മുഖത്ത് ഒരു നിഗൂഢമായ ഭാവമുണ്ടായിരുന്നു. ചായ വയ്ക്കുമ്പോൾ അവർ ഇമ്മാനുവലിനെ ഒന്ന് നോക്കി തലയാട്ടി. അത് സെബി അച്ചൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. അച്ചന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു പക പുകഞ്ഞു. മേരി സിസ്റ്ററും തോമസും ഇമ്മാനുവലുമെല്ലാം തനിക്കെതിരെ ഒന്നിച്ചിരിക്കുകയാണ്.

അന്നു രാത്രി ഇമ്മാനുവൽ വികാരി ഭവനത്തിലെ ഗസ്റ്റ് റൂമിൽ വിശ്രമിക്കാൻ പോയി. പക്ഷേ സെബി അച്ചന് വിശ്രമിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അദ്ദേഹം ഉടൻ തന്നെ നിഖിലിനെ ഫോണിൽ വിളിച്ചു.

"നിഖിൽ... അപകടം അടുത്തിരിക്കുന്നു. ബിഷപ്പ് ഹൗസിൽ നിന്ന് ഒരാൾ വന്നിട്ടുണ്ട്. നീ ഇപ്പോൾ തന്നെ വരണം. നമ്മൾ തീരുമാനിച്ച ആ കുന്നിൻ മുകളിലെ വീട്ടിലേക്ക് പോകാമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയതായിരുന്നു, പക്ഷേ ഇപ്പോൾ അവിടെ പോകുന്നത് സുരക്ഷിതമല്ല. നമുക്ക് പള്ളിയിലെ ഗ്രോട്ടോയുടെ പിന്നിൽ വെച്ച് കാണാം."

അർദ്ധരാത്രിയിൽ, മഴയുടെ സംഗീതത്തിൽ അച്ചൻ പതുക്കെ പുറത്തിറങ്ങി. ഗ്രോട്ടോയുടെ പിന്നിലെ നിഴലിൽ നിഖിൽ കാത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവനെ കണ്ടപ്പോൾ അച്ചന്റെ ഉള്ളിലെ കാമം വീണ്ടും ഉണർന്നു. ഭയത്തേക്കാൾ വലിയ വികാരമായി അത് അദ്ദേഹത്തെ കീഴടക്കി.

അച്ചൻ അവനെ മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. "നിഖിൽ... നമ്മളെ അവർ പിരിക്കാൻ നോക്കുകയാണ്. ഇമ്മാനുവൽ വന്നത് നിന്നെ എന്നിൽ നിന്ന് അകറ്റാനാണ്. എനിക്ക് നിന്നെ വിട്ടുകൊടുക്കാൻ കഴിയില്ല."

"അച്ചാ... എനിക്ക് ഭയമാവുന്നു. എല്ലാവരും നമ്മളെ നോക്കുകയാണ്. നമുക്ക് ഈ ബന്ധം ഇവിടെ നിർത്തുന്നതല്ലേ നല്ലത്?" നിഖിൽ വിറയലോടെ ചോദിച്ചു.

"നിർത്താനോ?" അച്ചൻ അവന്റെ മുഖം തന്റെ കൈകളിൽ അമർത്തി. "നിന്റെ ഈ ശരീരം... നിന്റെ ഈ ഗന്ധം... ഇതില്ലാതെ എനിക്ക് ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല. നീ എന്നെയും പ്രണയിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ? പിന്നെന്തിനാണ് നീ ഭയപ്പെടുന്നത്?"

അച്ചൻ അവനെ ഗ്രോട്ടോയുടെ പിന്നിലെ നനഞ്ഞ ഭിത്തിയിലേക്ക് ചേർത്തു നിർത്തി. ആ ഇരുട്ടിൽ, മഴയുടെ തണുപ്പിൽ അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ വീണ്ടും ഒന്നായി. അച്ചന്റെ ചുംബനങ്ങൾ നിഖിലിനെ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു. ഭയവും ആവേശവും കലർന്ന ആ നിമിഷങ്ങളിൽ അവർക്ക് ലോകത്തെ മറക്കാൻ കഴിഞ്ഞു.

എന്നാൽ, പെട്ടെന്ന് ഒരു ടോർച്ച് വെളിച്ചം അവരുടെ മേൽ പതിഞ്ഞു!

അച്ചൻ ഞെട്ടി മാറി. നിഖിൽ മുഖം മറച്ചു. വെളിച്ചത്തിന് പിന്നിൽ നിന്നത് ഫാദർ ഇമ്മാനുവൽ ആയിരുന്നു! അയാളുടെ മുഖത്ത് പുച്ഛവും ഒപ്പം വിജയഭാവവുമായിരുന്നു.

"ഇതാണോ നിന്റെ 'സഹായം' സെബാസ്റ്റ്യൻ?" ഇമ്മാനുവൽ പതുക്കെ പറഞ്ഞു. "നിന്റെ കുമ്പസാരം ബിഷപ്പിന് മുന്നിൽ തന്നെയാകട്ടെ. നാളെ നേരം പുലരുമ്പോൾ നീ പടിയിറങ്ങണം."

നിഖിൽ അവിടുന്ന് ഓടിപ്പോയി. സെബി അച്ചൻ തകർന്നുപോയി. തന്റെ ലോകം ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് ഇല്ലാതായിരിക്കുന്നു. പക്ഷേ, അച്ചന്റെ ഉള്ളിലെ ഭയം പെട്ടെന്ന് ഒരു വന്യമായ ക്രോധമായി മാറി. ഇമ്മാനുവൽ തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അച്ചൻ അടുത്തുകണ്ട ഒരു കല്ലെടുത്തു.

"ഇമ്മാനുവൽ... നീ ഇത് ആരോടും പറയില്ല!"

അച്ചന്റെ കൈകൾ വായുവിൽ ഉയർന്നു. വികാരം നിയന്ത്രണത്തിലാക്കാൻ കഴിയാത്ത ആ നിമിഷം, സഭയുടെയും വിശ്വാസത്തിന്റെയും എല്ലാ അതിർവരമ്പുകളും ഭേദിക്കപ്പെടുകയായിരുന്നു.

പള്ളിമുറ്റത്ത് ഒരു വലിയ ശബ്ദം കേട്ടു. രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ അത് പ്രതിധ്വനിച്ചു. മഴ വീണ്ടും ശക്തിയായി പെയ്യാൻ തുടങ്ങി, ചോരയുടെ കറ കഴുകിക്കളയാനെന്ന വണ്ണം.

(തുടരും)

ഇത്തരം മനോഹരമായ കഥകളും നോവലുകളും അനുഭവങ്ങളും വായിക്കാന്‍ ഗ്രൂപ്പില്‍ അംഗമാവുക. ഈ ക്യൂ ആര്‍ കോഡ് സ്‌കാന്‍ ചെയ്യൂ....