വിദ്യയുടെയും അമലിന്റെയും കഥ

പത്താം ക്ലാസ്സിലെ അവസാന പരീക്ഷയുടെ തലേദിവസം രാത്രി. അമലിന്റെ മുറിയിൽ, മേശപ്പുറത്ത് പുസ്തകങ്ങൾ ചിതറിക്കിടക്കുന്നു. ഫോണിൽ നിന്ന് വരുന്ന വെളിച്ചത്തിൽ അവൻ വിദ്യയുടെ സന്ദേശങ്ങൾ വായിക്കുകയാണ്. അവർ രണ്ട് വ്യത്യസ്ത സ്കൂളുകളിലാണ് പഠിക്കുന്നത്, പക്ഷേ അവരുടെ ലോകം പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

വിദ്യയുടെ സന്ദേശങ്ങൾ അമലിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു ചിരി വിടർത്തി. "നീ നന്നായി പഠിച്ചോ?" അവൻ ചോദിച്ചു.

"പഠിക്കുന്നു," വിദ്യ മറുപടി പറഞ്ഞു. "നീ ഉണ്ടെങ്കിൽ എനിക്ക് പഠിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല."

അമൽ ചിരിച്ചു. "ഞാനില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ നീ ഒരുപക്ഷേ നന്നായി പഠിക്കുമായിരുന്നു."

"ഇല്ല," വിദ്യ ഉടൻ മറുപടി നൽകി. "നീ ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ എവിടെയെങ്കിലും ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരിക്കുമായിരുന്നു."

അവർ പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. അവർ സംസാരിക്കുമ്പോൾ സമയം പെട്ടെന്ന് പറന്നുപോയിരുന്നു. പരീക്ഷയുടെ പിരിമുറുക്കങ്ങളെല്ലാം അവർ പരസ്പരം സംസാരിച്ച് മറന്നു. അവർക്ക് അറിയാമായിരുന്നു, ഈ പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞാൽ അവർക്ക് കൂടുതൽ സമയം ഒരുമിച്ച് ചെലവഴിക്കാൻ സാധിക്കുമെന്ന്.

അവർ ആദ്യമായി കണ്ടുമുട്ടിയത് ഒരു കായിക മത്സരത്തിലായിരുന്നു. അമലിന്റെ സ്കൂളും വിദ്യയുടെ സ്കൂളും തമ്മിലുള്ള ഒരു മത്സരമായിരുന്നു അത്. വിദ്യയുടെ ടീം ജയിച്ചു, അമലിന്റെ ടീം തോറ്റു. മത്സരം കഴിഞ്ഞ് സ്റ്റേഡിയത്തിൽ നിന്ന് പോകുമ്പോൾ, അമൽ വിദ്യയെ കണ്ടു. വിദ്യ ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. ആ ചിരിയിൽ അവൻ എന്തോ ഒന്ന് കണ്ടു. അവൻ അവനോട് സംസാരിക്കാൻ പോയി. അവർ സുഹൃത്തുക്കളായി, അവരുടെ സൗഹൃദം പ്രണയത്തിലേക്ക് വഴിമാറി.

രാത്രി ഏറെ വൈകി. അവർക്ക് നാളെ പരീക്ഷയുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ അവർ ഫോൺ സംഭാഷണം നിർത്തി. "നാളെ കാണാം," അമൽ പറഞ്ഞു. "പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ നിന്നെ കാത്തിരിക്കും."

"ശരി," വിദ്യ മറുപടി പറഞ്ഞു. "ഞാൻ വരും."

അവരുടെ സംഭാഷണം അവസാനിച്ചു. പക്ഷേ, അവരുടെ പ്രണയം അവിടെ അവസാനിച്ചില്ല. അത് അവിടെ നിന്ന് തുടങ്ങുകയായിരുന്നു. പരീക്ഷയുടെ പിരിമുറുക്കങ്ങൾക്കിടയിലും, അവർക്ക് പരസ്പരം ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് മതിയായിരുന്നു അവർക്ക്.