ശൂന്യമായ പാത്രം

ഒരിക്കൽ, അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു സെൻ ഗുരുവിനെ കാണാൻ വളരെ വിവരമുള്ള ഒരു പ്രൊഫസർ എത്തി. തനിക്ക് സെന്നിനെക്കുറിച്ച് അറിയാൻ താൽപ്പര്യമുണ്ടെന്ന് അദ്ദേഹം ഗുരുവിനെ അറിയിച്ചു.

ഗുരു പ്രൊഫസറെ സ്വാഗതം ചെയ്യുകയും അദ്ദേഹത്തിന് ചായ നൽകാൻ ഒരുങ്ങുകയും ചെയ്തു. ഗുരു ചായ ഒഴിക്കാൻ തുടങ്ങി, പ്രൊഫസറുടെ കപ്പ് നിറഞ്ഞതിന് ശേഷവും ഗുരു ഒഴിക്കുന്നത് തുടർന്നു. ചായ കപ്പിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് കവിഞ്ഞൊഴുകി മേശയിലേക്ക് വീണു.

"നിങ്ങൾ ഒഴിക്കുന്നത് നിർത്തുന്നില്ലേ?" പ്രൊഫസർ ക്ഷമയില്ലാതെ ചോദിച്ചു. "കപ്പ് നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞല്ലോ!"

സെൻ ഗുരു ശാന്തനായി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "ഈ കപ്പ് പോലെയാണ് നിങ്ങളും. നിങ്ങളുടെ മനസ്സ് ഇതിനകം ധാരാളം അറിവുകൾ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരിക്കുകയാണ്. നിങ്ങളുടെ കപ്പ് ശൂന്യമാക്കാതെ എനിക്ക് എങ്ങനെ നിങ്ങൾക്ക് സെന്നിനെക്കുറിച്ച് പഠിപ്പിക്കാൻ കഴിയും?"

പ്രൊഫസർക്ക് പെട്ടെന്ന് കാര്യം മനസ്സിലായി. തന്റെ അറിവ് തന്നെ പുതിയ കാര്യങ്ങൾ പഠിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് തടയുകയായിരുന്നു എന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. എളിമയോടെ അദ്ദേഹം ഗുരുവിനോട് ക്ഷമ ചോദിക്കുകയും ശൂന്യമായ മനസ്സോടെ സെന്നിനെ പഠിക്കാൻ തയ്യാറാവുകയും ചെയ്തു.